Grote stinkzwam
Phallus impudicus

Grote stinkzwam - Phallus impudicus

 

 Informatie

Nederlandse naam: Grote stinkzwam
Engelse naam: Stinkhorn
Wetenschappelijke naam: Phallus impudicus
Beschrijving: Het rijpe vruchtlichaam met zijn opmerkelijke gestalte en het weerzinwekkend stinkende olijfkleurige kopdeel is onmiskenbaar. Uitgegroeid is deze paddestoel oneetbaar, maar als duivelsei is hij volkomen eetbaar. Rauw smaakt de Grote stinkzwam sterk radijsachtig, men kan de in schijven gesneden duivelseieren ook bakken, het omhulsel wordt dan knapperig. De sporenverspreiding van deze soort wordt door vliegen, mestkevers en andere insekten uitgevoerd, die door de aasachtige geur van de sporenmassa worden gelokt en deze opeten. Na één tot twee dagen blijft alleen nog de witte, gekamerde hoed over.
Kenmerken: Vruchtlichaam vanuit een zich grotendeels ondergronds ontwikkelend, grijzig-wittig, leerachtig duivelsei, Ø 3-6 cm, met een discus of eiertand door het omhulsel brekend. Duivelsei met lange, witte myceliumstreng. Vruchtlichaam 10-25 x 2-4 cm. Bovenste deel conisch-klokvormig, met donker olijfgroen, stinkend slijm (aasgeur), daaronder wijd en diep raatvormig, wit, met ringvormige discus aan de top. Steel 8-20 x 2-4 cm, mazig, hol, wit.
Verspreiding: Algemeen

Voorkomen:

Op humusrijke, zandige of lemige bodem, of op of bij sterk vermolmd hout in bossen, struwelen, parken en tuinen.
Periode: juni-november

Eerste exemplaar gevonden op:

16-09-2007 (Landgoed de Horsten, Wassenaar)

Extra foto(s)

HOME